บทละครโทรทัศน์ หนึ่งด้าวฟ้าเดียว ตอนที่ 21 หน้า 4

บทละครโทรทัศน์ หนึ่งด้าวฟ้าเดียว ตอนที่ 21 หน้า 4
Entertainment Report_1
23 เมษายน 2561 ( 02:11 )
9M
1
หนึ่งด้าวฟ้าเดียว ตอนที่ 21
19 หน้า

กรมขุนวิมลหันไปพูดกับแมงเม่า “เจ้าอย่ากังวลไปเลย” กรมขุนวิมลยกมือไหว้ท่วมหัว “บ้านเมืองเรามีเทวดาอารักษ์ มีพระเสื้อเมืองพระทรงเมืองคุ้มครอง  ข้าศึกศัตรูทำกระไรไม่ได้ดอก  ดูอย่างคราศึกพระเจ้าอลองพญาซี จู่ๆปืนใหญ่ก็เกิดระเบิดจนสิ้นพระชนม์ ไม่ใช่บุญของอโยธยาแล้วจะคือกระไร”

กรมขุนวิมล และเจ้าจอมอำพันยิ้มอารมณ์ดี แล้วเดินคุยกันไปต่อ แมงเม่ามองตามด้วยสีหน้าเศร้าสร้อย  แม้แต่กรมขุนวิมลที่ตนนับถือที่สุดก็ไม่ต่างจากคนอื่นเลย บ่นพึมพำกับตัวเอง “หากเทวดาท่านมีฤทธิ์ถึงเพียงนั้น

ก็คงไม่ต้องมีดาบแล้วล่ะเพคะ” แมงเม่าถอนใจยาวออกมา

 

เรือนใหม่มิ่ง  อินและสุ่น ถือถาดสำรับใส่ข้าวตัง น้ำพริกมาให้มิ่งกับชื่นที่นั่งรออยู่ โดยสุ่นจะเอามาให้มิ่งกับชื่น แต่ทั้งคู่ถลึงตาใส่เพราะรังเกียจ สุ่นหน้าจ๋อยรีบยกสำรับไปให้ติ่นกับผลที่นั่งอยู่ใกล้ๆแทน ปล่อยให้อินเอาถาดสำรับไปให้มิ่งกับชื่น ก่อนที่สุ่นจะกลับมานั่งกินข้าวตังจ๋อยๆใกล้ๆอิน อินเหล่ๆ สุ่น รีบปั้นยิ้มเปลี่ยนบรรยากาศหันไปพูดกับมิ่งกับชื่น “วันนี้กินข้าวตังแทนข้าวสวยนะจ๊ะ  จะได้ประหยัดข้าวสารเอาไว้”

มิ่งเอาข้าวตังจิ้มน้ำพริกกิน “ดีแล้วแม่อิน  ไม่รู้อ้ายพวกอังวะจะล้อมอีกนานเท่าใด ประหยัดไว้ก่อนจะได้ไม่ลำบาก” ขาดคำ  ก็ได้ยินเสียงหมาร้องดังลั่นไปทั่ว  แต่ไม่นานนักก็เงียบไป

ชื่นตกใจ “ใครทำกระไรหมาวะ ไปดูทีซีอ้ายติ่นอ้ายผล”

ติ่นจ๋อยๆ “ไม่ต้องไปดอกจ้ะแม่นาย พวกทาสเรือนฝากกระโน้น มันตีหมาเอาเนื้อไปกินน่ะจ้ะ”

ชื่นตกใจมาก “คุณพระ  มันไม่มีกระไรจะกินกันแล้วรึถึงได้กินเนื้อหมา”

ผลเสริม “เพลานี้ อาหารการกินในอโยธยาเริ่มขาดแคลน พวกไพร่อย่างเราก็ไม่กระไรนักดอกจ้ะ แต่พวกทาสหรือคนยากคนจน ถือว่าสาหัสแล้ว”

มิ่งไม่สบายใจ “เวรกรรม”

สุ่นชักกลัว “เช่นนี้  เรายิ่งต้องระวังพวกโจรให้มากขึ้นนะจ๊ะ มิรู้ว่าคนจะเข้าตาจน หันมาปล้นชิงกันเองเมื่อใด”

มิ่ง ชื่นสวนทันควัน  พร้อมกัน “ใครถามรึ” สุ่นจ๋อยไป รีบก้มหน้านิ่ง

“แต่ที่แม่สุ่นพูดก็ถูกนะจ๊ะ ถ้าอย่างไร เราจัดเวรยามคอยดูแลกันเองเป็นอย่างไรจ๊ะ”

มิ่งสีหน้าดีขึ้นทันที “แล้วแต่แม่อินเห็นควรเถิด”

ชื่นยิ้มบางๆ “เรือนนี้  ยกให้แม่อินเป็นแม่เรือนก็แล้วกัน น้าไม่ขัดข้องดอก”

อินยิ้มเจื่อนๆ  สิ่งที่พูดก็คือสุ่นพูดไว้ก่อนแต่กลับมาชื่นชมตน  ลำเอียงชัดๆ สุ่นนั่งกินข้าวตังเงียบๆ เจียมเนื้อเจียมตัวสุดๆ เพราะเป็นแค่ผู้หญิงหากิน  แค่ม่วงรักจริงก็ถือว่าโชคดีที่สุดแล้ว

 

แมงเม่านั่งซึมๆ เหม่อลอยอยู่คนเดียวที่มุมหนึ่งในวัง ขันทองเดินผ่านมา เหลือบไปเห็นแมงเม่านั่งอยู่คนเดียวก็แปลกใจเลยเดินเข้าไปหา ขันทองยิ้มทักทาย “ไม่ไปร่วมฉลองวันมหาสงกรานต์รึ กำลังสนุกกันเชียว”


19 หน้า

ข่าวบันเทิงที่เกี่ยวข้อง